این کتاب گویا، قصّه‌ی زنی را روایت می‌کند که به‌تازگی ازدواج کرده است. مردم روستا بسیار خرافاتی هستند و نوعروس را بدیُمن و بدقدم می‌خوانند و این عقیده کم‌کم بر رفتار و تفکّر همسر «تازه‌عروس» اثر می‌گذارد.

«ماریا» که دختری 22ساله و ساده است، با پسری به نام «جوآنی» ازدواج می‌کند. جوآنی او را به مزرعه‌ی پدری‌اش می‌برد. در راه مدام از دیدنی‌های دهکده‌شان و نیز از خانواده‌اش می‌گوید. اما وقتی ماریا با خانواده‌ی جوآنی، یعنی پدر پیر و دو برادرش، آشنا می‌شود از برخورد سرد آنها دل‌گیر می‌شود.

پیرمرد همین که به او گوشواره‌ی همسر فوت‌شده‌اش را می‌دهد و کم‌کم رفتارش با او خوب می‌شود، قلبش ناراحت شده و می‌میرد. یکی از پسرها قصد فروش خانه را می‌کند، اما «عمو آگوستینو» مانع او می‌شود. زن‌ها و مردهای فامیل مرگ پیرمرد را به‌سبب قدم شوم ماریا می‌دانند و او بیشتر از پیش تنها می‌شود و مدام به گذشته‌اش فکر می‌کند. اما خویشاوندان همچنان برای او دردسرهای بیشتری ایجاد می‌کنند تا اینکه ...

درباره‌ی کتاب:

این کتاب مجموعه‌ای از چند داستان کوتاه جذاب و شنیدنی است که با نام اصلی «دعوت به شام»(به زبان ایتالیایی) در سال 1955 چاپ شد. محتوای داستان‌های این کتاب به عشق، رابطه، پیچیدگی‌ها و سختی‌های روابط انسانی و مشکلات اجتماعی زندگی زنان اشاره دارد و داستان‌هایی از زندگی و ارتباط میان همسران را روایت می‌کند.

زنان همانند دیگر آثار «آلبا د سس پدس» شخصیت‌های اصلی داستان‌های این کتاب هستند؛ زوج‌های جوان و زنانی که میان دوراهی در رابطه‌شان قرار گرفته‌اند.

داستان‌های کوتاه این مجموعه عبارت‌اند از: «دفترچه‌ی پس‌انداز»، «دخترک ساده‌لوح»، «عاشق و معشوق»، «تازه‌عروس»، «خداحافظی»، «شال خاکستری»، «دوچرخه‌ی قرمز»، «یکشنبه»، «درس»، «بوی دود»، «دیوار دبیرستان» و «سرخی غروب».

زمینه‌ی کلی داستان تازه‌عروس که مهم‌ترین داستان در این مجموعه است، مسائل اجتماعی مرتبط با زندگی خانوادگی زنان است. روابط، رفتار، ازدواج و پیش‌پاافتاده‌ترین مسائلی که به زنان مربوط می‌شود، در یک محیط روستایی به تصویر کشیده شده است.

درباره‌ی نویسنده:

«آلبا دِ سِس‌ پِدِس» ( متولد 11مارس1911 رم، ایتالیا و درگذشته‌ی 14نوامبر1997 پاریس، فرانسه) روزنامه‌نگار و نویسنده ایتالیایی-کوبایی است.

آلبا د سس‌ پدس در رم ایتالیا زاده شد. پدربزرگش نخستین رئیس‌جمهور کوبا، پدرش سفیر کوبا و مادرش ایتالیایی بود. خود وی پس از ازدواج با یک سرهنگ اشراف‌زاده‌ی ایتالیایی به تابعیت ایتالیا درآمد و سال‌های بسیاری در ایتالیا زیست.

او کارش را با روزنامه‌نگاری در دهه‌ی 1930 و نوشتن مقالاتی در مجله‌ی پیام‌آور آغاز کرد و در سال 1937 با مجموعه داستان‌هایی به نام «کنسرت» توجه منتقدان ادبی را جلب کرد.

در 1935 نخستین رمان خود «L’Anima Degli Altri» (روح دیگران) را نوشت. در این سال برای فعالیت‌های ضدّ فاشیستی در ایتالیا زندانی شد و دو کتابش، «هیچ‌کس به گذشته برنمی‌گردد» (1938) و «فرار» (1940)، در دستگاه سانسور فاشیست‌ها توقیف شد، اما او را در سراسرِ جهان مشهور ساخت.

در سال 1943 برای همکاری با «Radio Partigiana» به زندان افتاد. او با چند روزنامه‌ی مهم ایتالیا همکاری‌اش را آغاز کرد و در سال 1949 شاهکار خود «از طرف او را» به چاپ رساند. تا چند سال پس از انتشار این کتاب روزنامه‌ی «لاستامپای» شهر تورینو مقالاتی نیز با عنوان «از طرف او» می‌نوشت.

آلبا د سس‌ پدس پس از جنگ به فرانسه رفت و تا پایان عمرش (14نوامبر1977) در پاریس ساکن بود.

او در همه‌ی کتاب‌های خود، داستان زندگی زنان بعد از جنگ در جامعه‌ی آشوب‌زده‌ی قرن بیستم را روایت می‌کند.

او در رمان‌هایش نماینده‌ی زنان قرن بیستم ایتالیا است؛ سال‌های جنگ جهانی دوم و چندین سال پس از پایان جنگ که تقابل پیدا و پنهان فضای ناهماهنگ زندگی خانوادگی و زندگی اجتماعی و چالش زنان با محیط اطرافشان را نشان می‌دهد.

در داستان‌های پدس اغلب دیدگاهی اجتماعی و عمیق وجود دارد که حاصل سال‌ها حضور او در عرصه‌ی روزنامه‌نگاری است.

کتاب‌های او عبارت‌اند از:

کنسرت (1937)

هیچ کس به گذشته برنمی‌گردد (1938)

فرار (1940)

از طرف او (1949)

دفترچه‌ی ممنوع (1952)/ در سال (1961) دفترچه‌ی ممنوع را به صورت نمایش‌نامه نیز درآورد.

دعوت به شام ( 1955)

دیر یا زود ( 1956)

عذاب وجدان (1936)

و آخرین کتابش «ظلمت در شب» را در سال (1938) نوشت.

کتاب:

Invito a pranzo (1955)