مردی به نام «موسی هرتزوگ» زندگی‌اش پیوسته درحال از هم پاشیدگی است. او در جایگاه یک نویسنده، معلّم و پدر، شکست خورده و همسرش او را ترک کرده است؛ اما روش رویارویی او با این وقایع منحصربه‌فرد است و ...

«موسی هرتزوگ» دچار افسردگی و پریشانی است و درحال تجربه‌ی یک بحران است. او به‌تازگی از همسر دومش جدا شده و متوجه شده که صمیمی‌ترین دوستش به او خیانت کرده است. او از هر دو ازدواجش یک فرزند دارد که با او زندگی نمی‌کنند و این بر دغدغه‌های او می‌افزاید. قسمت اعظم داستان در افکار هرتزوگ می‌گذرد. او مدام به گذشته نقب می‌زند و اتفاقاتی را از زمان کودکی، زندگی با همسر اولش و بیشتر زندگی با همسر دومش به‌یاد می‌آورد.

هرتزوگ عادت به نامه‌نوشتن دارد. نامه‌هایی که هیچ‌وقت ارسال نمی‌شوند، فقط نوشته می‌شوند و مخاطب آنها ممکن است هرکسی باشد؛ افراد مشهور و معروف مانند رئیس‌جمهور یا دوستان و آشنایان هرتزوگ و بیگانه‌ها و حتی افرادی که مرده‌اند. نامه‌ها نشان می‌دهند که درون او آشوبی بین منطق و احساس برپا است و نیز اینکه هرتزوگ ایده‌ها و تفکّرات بسیار عمیقی دارد، اما درواقع او در زندگی به چیز خاصّی دست نیافته و این موجب نابودی او شده است.