اسلحه دیگر مشتری ندارد، دانشمندان اسلحه سازی در باشگاه اسلحه دور هم جمع شده‌اند تا راهی بیابند؛ یکی از اعضای باشگاه طرحی برای شلیک گلوله ای تو خالی به ماه ارائه می دهد، گلوله‌ای با چند مسافر!

رمان «سفر به ماه» یا «از زمین تا ماه» اولین اثر داستانی در تاریخ ادبیات جهان بود که به سوژه‌ی سفر و اکتشافات فضایی پرداخت. «ژول ورن» در این رمان براساس مشاهدات هوشمندانه و قوه تخیل خود پیش‌بینی‌های نسبتاً دقیقی از آینده تحقیقات فضایی بشر ارائه می‌دهد. او درست مثل یک دانشمند کارکشته، در داستان خود، حساب همه‌چیز را می‌کند، از جنس توپی که قرار است به سمت ماه فرستاده شود و بهترین گزینه‌ی موجود برای تأمین سوخت آن گرفته تا نحوه‌ی تدارک و بسته‌بندی آذوقه‌ی سرنشینان. جالب است بدانید واژه‌ی فضاپیما (Spaceship) اولین بار در سال 1880 میلادی در یک روزنامه برای اشاره به پرتابه‌ای که در رمان ژول ورن به ماه فرستاده می‌شود، استفاده شد. با تمام این تفاسیر، شاید بتوان این رمان کلاسیک را نقشه‌ی راهی برای پی‌ریزی رویای سفر انسان به ماه دانست؛ رویایی که در نهایت 100 سال بعد در مأموریت «آپولو 11» محقق شد.

اولین انسان، نیل آرامسترانگ، در 20 ژوئیه 1969 یعنی حدود صد سال بعد از نوشته‌شدن این داستان، به کره‌ی ماه قدم گذاشت. از آن زمان که انسان ماه را به‌عنوان کره‌ای دیگر شناخت، آرزوی پرواز خود را با آرزوی دست‌یابی به تنها قمر زمین عجین ساخت، اما سال‌های بسیاری نیاز بود. حتی از زمانی که ژول ورن در داستان خود انسان را به ماه رساند نیز مدت‌ها گذشت تا سرانجام این رؤیای انسان به حقیقت پیوست.