«جابر بن عبدالله انصاری» روایت کرده است: «رسول خدا -صلی الله علیه و آله- فرمود: هنگامی که روز قیامت شود دخترم، فاطمه، سوار بر شتری از شترهای بهشتی می‌آید، داخل آن قبه انبار عفو الهی و خارج آن خیمه، پرتوِ رحمت خداوندی است.»

اشتر بهشتی که فاطمه بنت نبی بر آن سوار است، از جانب راست آن هفتادهزار فرشته و از جانب چپ آن هفتاد هزار فرشته در حرکت هستند و جبرئیل با صدای بلند ندا می‌کند: نگاه‌های خود را پایین بیندازید تا فاطمه، دختر پیغمبر، عبور کند. آن روز حتی انبیا و پیامبران و تصدیق‌کنندگانشان و شهیدان، همه‌ی چشم‌ها را فروگیرند تا فاطمه بگذرد و در مقابل عرش پروردگارش قرار گیرد. پس در آن هنگام از جانب خداوند جلیل و بزرگ‌منزلت ندا می‌شود: ای محبوبه‌ی من و دختر حبیب من، از من بخواه تا عطا شوی و شفاعت کن تا شفاعتت قبول شود. و فاطمه می‌گوید: ای خدای من و سرور من، فرزندانم و شیعیانم را و شیعیان فرزندانم را و دوست‌دارانم و دوست‌داران فرزندانم را دریاب. پس ناگهان ندایی از جانب خداوند جلیل و بزرگ‌منزلت می‌رسد: کجایند فرزندان فاطمه و پیروان او کجایند؟ دوست‌دارانش و دوست‌داران فرزندانش پس گروهی پیش می آیند؛ در حالی‌که گروهی از فرشتگان رحمت الهی آنان را در برگرفته‌اند و فاطمه پیشاپیش آنان می‌آید تا همگی وارد بهشت شوند.»