ترانه درمورد مدرسه

مدرسه دنیای منه

من یه درختم غرق پرنده

مدرسه دنیای منه مثل یه بیشه

وقتی می‌خونم یه درس تازه

به ساقه‌هام جوونه‌ای اضافه می‌شه

مدرسه‌مون باغ گله

جایی‌که خاطره‌هاش

تو دل من می‌زنه ریشه

صبح که می‌شه من به خودم

همه‌ش می‌گم خدا کنه

زود برسم مثل همیشه

کیف قشنگم که روی دوشه

روی دوشم بال فرشته رو می‌کاره

دفتر مشقم بسته به جونه

هر ورقش به خاطره‌ست یه حرفی داره

اون که ازش هرچی بگم بازم کمه

معلمه که نفسش عطر بهاره

وقتی همه‌ش توی خونه

توی کلاس به فکر ماست

درس می‌خونم به یک اشاره

بیست برای من کاری نداره