مثنوی مولوی، اثر جلال‌الدین محمد بلخی، شامل شش دفتر است که حکایاتی پندآموز را در قالب نظم ارائه می‌کند. جلد سوم و آخر این کتاب صوتی، مشتمل بر دفتر پنجم و ششم مثنوی است.

مثنوی معنوی، بزرگ‌ترین اثر عرفانی ایران و یکی از بزرگ‌ترین آثار هنر و اندیشه‌ی بشری، اثر جلال‌الدین محمد بلخی، مشهور به مولاناست که بین سال‌های 657 تا 672 هجری قمری سروده و کتابت شده است. گفته شده که آغاز سرایش مثنوی به درخواست حسام‌الدین چلپی بود. چلپی از عرفا و اربابان طریقت آن زمان بود و نزد مولانا مقامی والا و عزیز داشت. ذکر او نیز بارها در مثنوی آمده است.

مثنوی معنوی به شش دفتر تقسیم شده است و مولانا مطالب موردنظرش را گاه در قالب حکایات و گاه به‌صورت تأملات عرضه داشته است و از حیث کثرت و تنوع مضامین، کمتر کتابی را می‌توان با مثنوی مقایسه کرد. بیشتر قصه‌های مثنوی برگرفته از منابع پیشین است که مولانا آنها را به‌شیوه‌ی خود به نظم درآورده است.

قصه‌ها و تمثیلات مثنوی گاه در یکی دو بیت به اتمام می‌رسند و گاه بسیار طولانی می‌شوند و گاه در بطن یک حکایت، قصه‌ای دیگر نمودار می‌شود.

نسخه‌برداری از مثنوی از دوران زندگیِ مولانا آغاز شد و بعد از وفات او همچنان ادامه یافت. در دوران معاصر، در ترکیه و ایران و هند نسخه‌های متعددی از آن تحریر شده است.

در این کتاب گویا، گزیده‌ای از مثنوی معنوی در قالب درس‌گفتار ارائه شده است و جلد سوم این کتاب گویا، از دفتر پنجم و ششم مثنوی است.