در زمان‌های قدیم در سرزمین پهناور هندوستان پادشاهی به نام «فور هندی» بر مردم حکومت می‌کرد که همه‌ی نشانه‌های یک شاه را داشت؛ به‌اضافه‌ی یه ویژگی که «نادانیِ او» بود... .

وزیرِ شاه در اثر زیاده‌روی در خوش‌گذرانی مُرد. برهمنان که دوروبرِ شاه می‌گشتند و از راه چاپلوسی وزیر به نان‌ونوایی رسیده بودند، با شنیدن خبر مرگ وزیر حسابی پریشان شدند و نزد شاه رفتند و خبر مرگ وزیر را به او دادند. شاه بلافاصله وزیر دیگری برای خود انتخاب کرد، که برعکس وزیر قبلی، مردی دانا و خیراندیش بود... .