زنی به نام گریس بعد از سال‌ها به جایی که در گذشته زندگی می‌کرد، می‌رود و با دیدن خانه خانواده تراورس به یاد روزهایی می‌افتد که به این خانه آمدوشد داشته است.

گریس در کودکی مادرش را از دست داده و پدرش نیز با زن دیگری ازدواج کرده و به شهر دیگری رفته است. بنابراین گریس پیش عمه و عموی پدرش بزرگ شد. مخارج دانشگاه بالاتر از آن بود که گریس بتواند از عهده‌اش بربیاید. به همین خاطر بعد از فارغ‌التحصیلی از دبیرستان، در هتلی به‌عنوان پیش‌خدمت مشغول به کار شد و آنجا با موری تراورس آشنا شد.

موری به قصد ازدواج با گریس، او را با خانواده‌اش آشنا کرد. گریس در هفته یک روز را با خانواده تراورس می‌گذراند. خانم و آقای تراورس سه فرزند داشتند. دخترشان ازدواج کرده بود و بچه داشت و پسر کوچکشان (موری) دانشجو بود و پسر بزرگ‌تر (نیل) برادر ناتنی محسوب می‌شد و حاصل ازدواج اول خانم گریس بود...

آلیس مونرو، نویسنده کانادایی، مصرانه کار نویسندگی‌اش را محدود به حوزه داستان کوتاه کرده است. آلیس مونرو تاکنون 12 مجموعه داستان کوتاه منتشر کرده و فقط یک رمان نوشته است.

مونرو، نویسنده‌ی 77 ساله‌ی کانادایی داستان‌های کوتاه، در جایزه‌ی بین‌المللی بوکر ادبی سال 2009 نویسندگان قدری چون ماریو بارگاس یوسا، ای.ال. دکتروف، جویس کرول اوتس و آنتونیو تابوکی را پشت سر گذاشت و این جایزه‌ی 60هزار پوندی را به خانه برد.

«مارگارت آتوود» دیگر نویسنده‌ی نام‌دار کانادایی، آلیس مونرو را یکی از «مقدسات ادبیات جهان» نام‌ داده است. جایزه‌ی ادبی بوکر هر دو سال یک‌بار علاوه بر جایزه‌ی سالانه‌ی کتاب خود، جایزه‌ای بین‌المللی برگزار می‌کند و آن را نه به کتاب خاصی از یک نویسنده، بلکه به خود نویسنده و مجموعه آثارش هدیه می‌دهد.

بوکر جایزه‌ی ادبی نویسندگان را از سال 2005 به راه انداخته است و «اسماعیل کاداره» نویسنده‌ی پرآوازه‌ی آلبانیایی و «چینوئا آچه‌به»، نویسنده‌ی نیجریه‌ای، در کنار آلیس مونرو برنده‌ی امسال بوکر، برندگان دو سال گذشته و چهار سال گذشته‌ی این جایزه معتبر انگلیسی هستند.