دشت بزرگ تنهای تنها کنار کوه نشسته بود.

نه آهویی، نه سنجابی، نه درختی.

فقط چند تا عقرب و مارمولک آنجا زندگی می‌کردن. دشت بزرگ که اسمش صحرا بود، دلش یه دوست می‌خواست... .