ترانه درمورد عید غدیر خم

آن روز محمد از نگاهش

بر چهره‌ی دشت نور پاشید

از پشت تمام تیرگی‌ها

خورشید به روی دشت خندید

از دعوت آسمانی او

آرام علی ز جای برخاست

او گفت پس از غروب خورشید

این رود زلال حکم بر ماست

یک دفعه تمام دشت پر شد

از مهر و عطوفت خداوند

بر شاخه‌ی صبح تاب خوردند

گل‌های ظریف و سرخ لبخند

آهسته به روی دشت بارید

لبخند فرشتگان زیبا

هم دشت قدیم پر شد از نور

هم کوچه‌ی قلب آسمان‌ها