«دلشاد» دست‌فروش دوره‌گردی است که به‌علت مشکلات مالی و اجاره‌خانه‌ی عقب‌افتاده‌اش ناچار می‌شود راه‌های جدیدی را برای به‌ دست آوردن پول بیازماید؛ اما همه‌ی درها به روی او بسته می‌شود.

آدم‌های خوب به‌خاطر کارهای خوبی که می‌کنن، غیر از دریافتِ تشکر و قدردانی مردم، به چیزها و جاهای خوب هم وعده داده می‌شن. یکی از اون جاهای خوب، بهشته و می‌گن هرکی کار خوبی کنه، جاش توی بهشته.

حالا می‌خواییم درباره‌ی آدم‌هایی صحبت کنیم که اهالی بهشت از اونها خیلی بدشون می‌آد و حتی اگه به‌زور هم خودشون رو توی بهشت جا کنن، باز هم از اونجا می‌ندازنشون بیرون. این آدم‌ها چه‌ کسانی هستن؟ دزدها؟ قاچاقچی‌ها؟ قاتل‌ها؟ آدم‌فروش‌ها؟ مال‌ مردم خورها؟

آره. همه‌ی این‌هایی که گفتین درسته، اما منظورم یه گروه دیگه از آدم‌ها هستن.

منظورم جیب‌بُرهان! می‌دونین چرا؟ چون جیب‌بُر جماعت هم دزدن، هم آدم‌فروشن و هم مال‌ مردم‌ خور. می‌خوایین باهاشون آشنا بشین؟ خیلی خب، آقای ابوالحسن داوودی این کار رو برامون آسون کرده. بله، یه فیلم ساخته به نام «جیب‌برها به بهشت نمی‌روند». هرچند که این فیلم یه اثر کمدیه، اما پیام اخلاقی‌ش اینه که چقدر خوبه آدم با شرافت و عزّت پول دربیاره و دستش توی جیب مردم نباشه.

خیلی خب. بیشتر از این وقتتون رو نمی‌گیرم. بریم با هم فیلم رو بشنویم و لذت ببریم.

فیلم سینمایی «جیب‌برها به بهشت نمی‌روند»، به‌ کارگردانی ابوالحسن داوودی، در سال 1370 تولید شد. این فیلم در مرجع ارزش‌گذاری سینما و تلویزیون، نمره‌ی 5 از 10 رو از سوی مردم به دست آورد که نشون می‌ده مردم اون رو اثری متوسط، اما مفید برای تماشا ارزیابی می‌کنند.