چه سروصدایی! اینجا چه خبره؟ کل شهر رو گذاشتن روی سرشون این بچه‌ها. چقدر این صداها به گوشم آشناست؟

شاید برای کودکان دهه‌شصتی مثل من، هیچ فیلمی به اندازه‌ی شهر موش‌ها خاطره‌انگیز نباشد؛ فیلمی که با عروسک‌هایش پیش از پرده‌ی سینما، در قاب تلویزیون آشنا شدیم و از قبل آن‌ها را می‌شناختیم. درواقع رفتن به سینما برای تماشای شهر موش‌ها، برای کودک آن دوره و البته خانواده‌هایشان، تماشای چهره‌های آشنا بود. عروسک‌هایی که پیش از این دل برده بودند و حالا برای دلبری بر روی پرده‌ای بزرگ‌تر به سینما برگشتند. ما به شوق تماشای عروسک‌هایی که می‌شناختیم و آن‌ها را در مدرسه دیده بودیم به سینما رفتیم تا این‌بار آن‌ها را در قابی بزرگ‌تر و در فضای شهر ببینیم. تبدیل مدرسه‌ی موش‌ها به شهر موش ها صرفاً یک کوچ ساده از تلویزیون به سینما نبود؛ بلکه با موقعیت و فضای متفاوت و تازه‌تری مواجه شدیم که در عین آشنا بودن عروسک‌ها، با نوعی آشنایی‌زدایی هم همراه بود و اینکه عروسک‌ها را در موقعیتی خارج از مدرسه و در فضایی جدید می‌دیدیم و حالا خصلت‌های ویژه‌ی هر کدام از موش‌ها در موقعیت جدید، به ویژه ترس‌ولرز حمله‌ی گربه‌ها به شهر، تازگی داشت.

برنامه‌ی تلویزیونی مدرسه‌ی موش‌ها که در اوایل دهه‌ی 1360 صرفاً قرار بود بچه‌ها را به مدرسه رفتن تشویق کند، به چنان محبوبیتی رسید که این فیلم سینمایی از روی آن ساخته شد. فیلم سینمایی شهر موش‌ها که به کارگردانی «محمدعلی طالبی» و «مرضیه برومند» ساخته شد، به فروش بسیار خوبی در گیشه‌ها رسید و رفته‌رفته به بخشی از نوستالژی بچه‌های دهه 60 تبدیل شد. موش‌ها غالباً عروسک‌های دستی و گربه، یک عروسک تن‌پوش است که نقش آن را بدلکار ایفا می‌کند. قسمت دوم این فیلم با نام شهر موش‌های 2 در سال 1393 با کارگردانی مرضیه برومند ساخته شد.