ترانه با مضمون عاشورا و شهادت امام حسین (ع)

یه روزی روزگاری به دشت لاله رویید

با نور خوب خورشید تک‌تک گل‌ها رو بویید

روی دل غریبش انگار یه کوه غم بود

برای دشت تشنه انگار یه رودی کم بود

باد غرور و کینه وزید و دشت رو خون کرد

همه گل‌ها شکستن لاله رو واژگون کرد

گلبرگ‌های شکسته برگ‌های خشک و خسته

بارون کجایی بارون لب‌های گل ترک خورد

غنچه‌ی تازه‌ی گل نشکفته بود و پژمرد

تو قاب اربعینش یه دشت سرخ لاله است

که تا ابد می‌مونه عشقی هزار ساله است

بچه‌ها از قلب‌شون کبوتر رو پر می‌دن

سلام بر حسین رو با چشمای تر می‌دن

کبوترا می‌شینن رو گنبد ستاره

هرکی می‌ره کربلا عطر تو رو می‌یاره