اگر بخواهیم کتاب را در یک جمله معرفی کنیم، باید بگوییم: «اعطماد، قصه‌ی بی‌اعتمادی‌ است.» اثری پرتعلیق و پر فرازونشیب که وقتی به پایان می‌رسد، مخاطب نمی‌داند کدام‌یک از قصه‌هایی که نویسنده در داستان به‌هم بافته، واقعی‌ است.

درباره‌ی کتاب

اعطماد، چیزی میان رمان و نمایش‌نامه است؛ دیالوگ‌محور است و روایت‌هایش در قالب شرح صحنه است. قصه‌ی زنی‌ است که برای دیدار با نامزدش، مارتین که در سوربنِ فرانسه معماری می‌خواند، به پاریس می‌رود. وقتی به هتل می‌رسد، تلفن زنگ می‌خورد و مردی که خودش را لئون معرفی می‌کند، طی تماسی به زن می‌فهماند موضوعْ چیز دیگر‌ی‌ است.

قصه در بحبوحه‌ی جنگ جهانی دوم و حمله‌ی هیتلر به لهستان می‌گذرد. به‌طور دقیق‌تر، صبح همان روزی که زن به فرانسه می‌آید، هیتلر به لهستان حمله می‌کند.

به گفته‌ی لئون، مارتین در پوشش تحصیل، به کشورهای مختلف سفر می‌کرده و فعالیت سیاسی انجام می‌داده. روزی عکس نامزدش را به لئون نشان می‌دهد و لئون زنی را می‌بیند که بیست‌وپنج سال است او را می‌شناسد... بیست‌وپنج سال در رویا؛ البته این فقط یکی از چند روایتی‌ است که نویسنده از یک رویداد واحد تعریف می‌کند!

درباره‌ی نویسنده

«ولادیمیرو آریل دورفمان»، نویسنده، روزنامه‌نگار و فعال حقوق بشر است که سال 1942 در پایتخت آرژانتین به دنیا آمد. پس از تحصیل در دانشگاه شیلی، همان‌جا ازدواج کرد و شهروند شیلی شد. به همین دلیل به نویسنده‌ای شیلیایی معروف است.

مهم‌ترین و شناخته‌شده‌ترین اثر او، نمایش‌نامه‌ی «مرگ و دوشیزه» است که رومن پولانسکی نیز فیلم موفقی بر اساس آن ساخته است. از دیگر آثارش می‌شود به «بیوه‌ها»، «شورش خرگوش‌ها»، «خانه‌ام آتش گرفته است»، رمان «مرگ و دختر جوان» و ... اشاره کرد.

آریل دورفمان «اعطماد» را در سال 1994 نوشت، عبدالله کوثری در سال 1380 ترجمه کرد و انتشارات آگاه آن را در 181 صفحه به چاپ رساند.

کتاب:

Konfidenz

Originally published: 1995

Author: Ariel Dorfman

Genres: Mystery, Suspense, Political fiction

توجه:

(نویسنده در عنوان اصلی اسم اثر را به عمد، غلط نوشته، کنایه از بی اعتمادی خود کلمه‌ی اعتماد؛ لذا تحریریه ایرانصدا هم برای وفاداری به سلیقه‌ی نویسنده املای کلمه‌ی اعتماد را اعطماد نوشته است.)