بیدل دهلوی، شاعر پارسی‌سُرای هندی است. او در هندوستان به دنیا آمد.

بیدل در پنج‌سالگی پدر خود را از دست داد و از آن پس مادرش به او قرآن و الفبای فارسی را آموخت، اما روزگار با او یار نبود و مادرش هم یک سال و نیم بعد از دنیا رفت.

سرپرستی او را عمویش، میرزا قلندر که فردی سپاهی و درستکار بود، بر عهده گرفت. میرزا قلندر او را به آموختن ادبیات عرب تشویق کرد، اما بعد از ده‌سالگی او را به حلقه‌ی دوستان و همراهان و هم‌فکران خود هدایت کرد.

بیدل، زبان‌های فارسی و عربی را نیز در مکتب آموخت و با زبان‌های بنگالی، اردو، سانسکریت و ترکی آشنایی یافت و در شش‌سالگی قرآن را ختم کرد... .