باغبان خیلی پیر شده بود، ولی همچنان با انرژی و امید کار می‌کرد.

یک روز پادشاه از کنار باغی عبور می‌کرد که باغبان پیری را دید. از کار و تلاش پیرمرد تعجب کرد و با خود گفت: این پیرمرد، آفتابِ لب بام است؛ نمی‌دانم چرا این‌قدر به خودش زحمت می‌دهد؟!