الماس سلطنتی معروف‌به سنگ زرد مازارین از کاخ سلطنتی انگیس به سرقت رفته‌است.

دکتر واتسن برای دیدار با شرلوک هلمز به خانه‌ی او می‌رود و خانم هاتسون به او می‌گوید که این روزها رفتار شرلوک خیلی عجیب شده، حتی غذا خوردن را هم فراموش می‌کند. پرونده‌ی جدید او مربوط به سرقت الماس بزرگ سلطنتی است که توسط کنت نگرتو سیلویوس دزدیده شده و احتمال قتل شرلوک هم در این ماجرا وجود دارد؛ به همین دلیل دکتر واتسن باید خیلی زود نزد پلیس برود و آنها را به خانه‌ی شرلوک بیاورد.

درباره‌ی نویسنده

سِر آرتور ایگناتیوس کانن دویل، (زاده 22 مه 1859 - درگذشته 7 ژوئیه 1930)، نویسنده، پدیدآور و پزشک اسکاتلندی بود. وی آوازه‌ی خود را مدیون خلق شخصیت شرلوک هلمز، کارآگاه خصوصی، است. آرتور تا نه‌سالگی در گروه مذهبی مدرسه مشغول فعالیت بود. از سال 1876 تا 1881 در دانشگاه ادینبرو در رشته‌ی پزشکی تحصیل کرد. مدتی به‌عنوان پزشک یک کشتی در سفرهایی به غرب آفریقا کار کرد و سرانجام در سال 1885 مدرک دکترای خود را از دانشگاه دریافت کرد.

او در کنار پزشکی، برای روزنامه‌ها مطالب ادبی و مقاله و نیز کتاب‌ می‌نوشت. جاودان‌ترین کتاب او داستان‌های شرلوک هلمز است که اکنون بیش از خودش شناخته شده‌است. در ابتدا خوانندگان زیادی حاضر نبودند برای خواندن چنین داستانی پول خرج کنند و کتاب بخرند، به همین دلیل او برای چاپ کتاب اتود در قرمز لاکی مجبور شد به مجلاتی روی آورد که داستان‌های مختلف و کم‌فروش را در کاغذهای ارزان‌قیمت چاپ می‌کردند، اما رفته‌رفته بر محبوبیت داستان‌های شرلوک هلمز افزوده و داستان‌های شرلوک تبدیل به کتاب شد. شاید حتی خود آرتور کانن دویل هم تصور نمی‌کرد که رمان‌هایش درباره‌ی یک کارآگاه عجیب و باهوش چنین جاودانه شوند.

بین سال‌های 1890 تا 1893 سری کتاب‌های شرلوک هلمز و دکتر واتسن او چاپ شدند. سال‌های 1893 در معمای آخر شرلوک هلمز توسط دکتر موریاتی کشته شد، اما کانن دویل دوباره شخصیت محبوبش یعنی هلمز را زنده کرد و آثار ماندگار دیگری از بازگشت شرلوک هلمز به جای گذاشت.

9 سال بعد در سال 1902 شاهکار خود، یعنی سگ شکاری باسکِرویل، را نوشت. کانن دویل نویسنده‌ی پرکاری بود و آثار زیادی دارد. علاوه بر کتاب‌های شرلوک هلمز، تعداد بسیاری رمان تاریخی، کتاب تاریخ، ازجمله کتاب مفصلی درباره بوئرهای آفریقای جنوبی و نیز کتابی درباره‌ی احضار ارواح (که در اواخر عمر سخت بدان معتقد شده بود) نوشته‌است.