کتاب «چیزی به 5 عصر نمانده» داستان زندگی شهدای مدرسه‌ی بهبهان است. این کتاب را «جلیل امجدی» نوشته‌است.

درباره‌ی کتاب

وقایع این کتاب، گذری بر مبارزات قبل از انقلاب در شهرستان بهبهان و مبارزات دانش‌آموز شهید «حمدالله پیروز» و رویداهای پس از بمباران مدرسه است.

عصر روز چهارشنبه، چهارم آبان‌ماه 1362، یک مدرسه‌ی راهنمایی در شهرستان بهبهان مورد اصابت موشک ارتش بعثی قرار گرفت و به خاک‌وخون کشیده شد. در این فاجعه 69 دانش‌آموز، 4 معلم و 1 خدمتگزار (جمعاً 74 نفر) به شهادت رسیدند و بیش از 130 دانش‌آموز و 11 معلم مجروح شدند.

در بخشی از این کتاب می‌خوانیم:

سر خیابان پیروز را بسته‌اند. صف چندلایه‌ی پاسدارهای سبزپوش مواظب است جماعت نریزند توی خیابان و با ازدحامشان کار امدادرسانی لنگ و معطل نشود.

تازه اینجا معلومم می‌شود آن چیزی که توی دود بلند و سیاه دیده می‌شود، دسته‌ی کبوترها نیست، بلکه برگ‌های ریز و درشت دفتر و کتاب بچه‌هاست... .

درباره‌ی نویسنده

«جلیل امجدی» در سال 1336 در شهر بجنورد دیده به جهان گشود. او با مطالعه‌ی آثار جلال آل‌احمد و دکتر علی شریعتی، از آغاز دوران دبیرستان با مسائل ادبی و سیاسی آشنا شد. پس از پایان تحصیلات متوسطه، در سال 1354 در رشته‌ی ادبیات دانش‌سرای راهنمایی مشهد پذیرفته شد.

وی در محیط جدید فعالیت سیاسی خود را با چاپ پلی‌کپیِ آثار دکتر شریعتی و تکثیر جزوات گروه‌های مبارز مذهبی و توزیع نوارهای سخنرانی دکتر شریعتی و آیت‌الله خمینی ادامه داد. امجدی در جریان این فعالیت‌ها مورد تعقیب و شناسایی ساواک قرار گرفت و در شهریور 1356 دستگیر و به چهار سال زندان محکوم شد.

وی با اوج گیری انقلاب اسلامی، همراه تعداد کثیری از زندانیان سیاسی، در آبان 1357 آزاد شد. او پس از آزادی، به تشکیل گروهی در مشهد و بجنورد اقدام کرد که در جریان فعالیت مبارزاتی یک بار دیگر دستگیر و پس از مدت کوتاهی آزاد شد.

او بعد از پیروزی انقلاب در جهادسازندگی و هیئت‌های هفت‌نفره‌ی واگذاری زمین فعالیت می‌کرد و هم‌زمان با اشتغال در آموزش و پرورش، تحصیلات خود را در رشته‌ی تاریخ تا مقطع کارشناسی‌ارشد ادامه داد. وی پس از تأیید درجه‌ی آزادگی و جانبازی، در سال 1380، مدرک معادل دکتری را نیز دریافت کرد.

کتاب:

چیزی به پنج عصر نمانده: (داستان زندگی شهدای مدرسه‌ی بهبهان)؛

نویسنده: جلیل امجدی؛

ناشر: نشر شاهد؛

سال نشر: 1394.