ترانه درمورد ماه رمضان و روزه اولی‌ها

ساعت کم‌حواس من دیشب

زنگ زد بی‌امان و یک‌باره

خانه تاریک بود و من در خواب

پاشدم زود مثل فواره

دیدم آرام‌تر ز من مادر

می‌رود سوی آشپزخانه

ظرف‌ها را یکی‌یکی آورد

مثل هرروز وقت صبحانه

پدرم از کنار من رد شد

بی‌صدا بین خواب و بیداری

یادم آمد که ماه، ماه خداست

بعد از آن ماه‌های تکراری

ساعت و صبح و وقت غذا

خانه با حال دیگری شده بود

شادی و گرمی با دعای سحر

زندگی رنگ بهتری شده بود

یادم آمد که روزه‌ام باید

هرشب آماده‌ی سحر باشم

یادم آمد که دوباره ممنون

سفره‌ی مادر و پدر باشم