این کتاب تلخیص و بازنویسی کتاب «محبوب القلوب» اثر «قطب‌الدین محمد اشکوری» (تألیف قرن یازده هجری) است.

«محمد اشکوری» ملقّب به «قطب‌الدین» از عرفای بنام سده‌ی 11 هجری بود. وی «محبوب القلوب» را در بیان تاریخ زندگی و آثار حکما و عرفا نوشته است. این اثر دربردارنده‌ی یک مقدمه، سه مقاله و یک خاتمه است که مقدمه درباره‌ی فلسفه، ویژگی‌های فیلسوف و منشأ پیدایش فلسفه است.

مقاله‌ی نخست، شرح‌حال 32 تن از فیلسوفان پیش از اسلام و مقاله‌ی دوم شرح‌حال 136 فیلسوف بزرگ پس از اسلام را بازگو کرده است.

در بخش پایانی نیز شرح‌حال 31 تن از عرفا و اهل تصوف بیان شده است. مقاله‌ی سوم درباره‌ی سیره‌ی ائمه‌اطهار (ع) و شماری از احادیث روایت‌شده از ایشان است.

مؤلف بر این باور است که حکمت شامل دو نوع نظری و عملی است. محبوب القلوب اثری ارزنده در تاریخ فلسفه است، زیرا به شرح و نقد آرای فیلسوفان از حضرت آدم (ع) تا عصر نویسنده اشاره دارد. قطب‌الدین خود به نقد آرای فیلسوفان می‌پردازد و گاهی آن‌ها را با آیات قرآن تطبیق می‌دهد. این اثر دربردارنده‌ی اطلاعات ارزشمند دیگری نظیر حوادث جغرافیایی، تاریخی و سرگذشت کتاب‌ها و کتابخانه‌هاست.