روزی از روزها حقیقتی بود. یک حقیقت کوچولو. یک حقیقت کوچولوی غمگین!

بچه‌ها! هیچ‌کس حقیقت رو جدّی نمی‌گرفت. اون چشمای آبی و درشتی داشت، ولی توی چشماش غم بود، چون مردم او رو جدّی نمی گرفتن. اونها حقیقت کوچولو رو با حقیقت‌های دیگه توی یه صندوقچه زیر خاک دفن کردن... .