شیرزاد بعد از چهارسال در کانون اصلاح و تربیت و زندان، به علت خوش‌رفتاری آزاد شد و در روز تشییع جنازه پدرش به خانه رسید. مرگ پدر و بیماری ام.اس مادر باعث شد که او از روز اول دچار مشکلات مالی شده و به دنبال کار باشد...

شیرزاد نمی تواند کار مناسبی پیدا کند؛ چرا که به علت سوء پیشنیه کسی حاضر نمی شود به او کار بدهد.

ازطرفی آصف، دوست قدیمی شیرزاد، از او می خواهد که در یک سرقت همراه آصف و دارودسته‌اش شرکت کند، اما شیرزاد که در طول دوران حبس توسط حاج آقا عنایت، پیش‌نماز و مشاور کانون، اصلاح شده، برای سرقت تردید دارد.

او تصمیم می گیرد برای تهیه پول، کلیه‌اش را بفروشد و وقتی متوجه می شود سنش برای این کار قانونی نیست، تصمیم می گیرد با آصف در سرقت از محل کار قباد، پسرعموی آصف، شرکت کند؛ اما در شب سرقت دچار عذاب وجدان می‌شود و همکاری نمی‌کند.

شیرزاد که شنیده بود حاج آقا برای چندنفر از بچه‌های کانون وام تهیه کرده و خودش هم ضامن شده، از مادرش خواست که موضوع را به حاج آقا عنایت بگوید، اما حاج آقا به علت فرار یکی از وام گیرنده‌ها و پرداخت نکردن اقساط، دیگر نمی‌تواند ضامن کسی شود.

شیرزاد برای یافتن یعقوب که از طرف حاج آقا عنایت وام گرفته و فرار کرده، به همه جا سرزد. حاج آقا عنایت که نگران بود شیرزاد به علت بیکاری و نگرانی از بیماری مادرش، دست به کار خلاف بزند تصمیم گرفت خودش و شیرزاد، به همراه چند طلبه‌ی جوان که قرار است به زودی ملبس به لباس روحانیت شوند و نذر دارند که لباس خود را دور ضریح امام رضا (ع) طواف بدهند، به مشهد رهسپار شوند.

شیرزاد در قطار با جوانی به نام بیژن آشنا شد. در بدو ورود به مشهد طلبه‌ها و حاج آقا عنایت به حرم رفتند و در برگشت به خوابگاه متوجه شدند شیرزاد با لباس‌های روحانیت آنها فرار کرده است.

شیرزاد تحت‌تأثیر حرف‌های بیژن لباس‌های طلبه‌ها را دزدید که آنها را به تن کند و به خانه‌ی «نجاتی»، دایی بیژن، برود. در گاوصندوق خانه‌ی نجاتی پول زیادی وجود دارد و بیژن نقشه ی تمام عیاری کشیده است. نجاتی شیرزاد را که لباس روحانیت به تن دارد، به خانه ی خودش می برد تا اینکه...