کتاب گویای «سبزترین امام»، به نویسندگی علی شعیبی، روایتِ زندگی‌نامه‌ی امام حسن مجتبی (علیه‌السلام)، از تولد تا شهادت آن حضرت است.

در این کتاب روایت‌هایی از درک پیامبر، زندگی زیر سایه‌ی پدر، دوران امامت، قیام تا صلح با معاویه و اخلاق و ویژگی‌های حضرت را می‌شنویم.

در برشی از کتاب آمده است:

امام حسن با گفتار و رفتار خود، مردم را هدایت می‌کرد. او با مهربانی و صبوری خود حتی دشمنان باانصاف را نیز جذب می‌کرد و آنها را از جهنم نجات می‌داد.

روزی مردی شامی به مدینه آمد. او که تحت‌تأثیر تبلیغات بنی‌امیه قرار گرفته بود، در یکی از کوچه‌های مدینه به امام رسید و شروع به دشنام دادن و ناسزا گفتن به حضرت کرد. امام سکوت کرد. بعد از پایان توهین‌ها، امام به مرد شامی فرمود: «گمان می‌کنم در این شهر غریبه هستی. اگر در اینجا خانه نداری، منزل من متعلق به توست و اگر بدهکاری من قبول می‌کنم که بدهی تو را بدهم و اگر گرسنه‌ای، تو را سیر می‌کنم.»

مرد شامی که انتظار این رفتار مهربانانه را نداشت، جا خورد. او به گونه‌ای جذب رفتار امام شد که گفت: «ای پسر پیامبر، اگر قبل از این ملاقات از من می‌پرسیدند: بدترین افراد زیر این آسمان کیست؟ تو و پدرت را معرفی می‌کردم، ولی الان تو را به عنوان بهترین انسان دنیا معرفی می‌کنم.»

**توجه: کتاب تلخیص شده است.