کارگری که به جست وجوی زندگی بهتر، از سرزمین خود مهاجرت کرده و یک پناهنده سیاسی که به اجبار کشور خود را ترک کرده است، در کنار هم هستند. نوئل کارگری زحمتکش است و سعی می کند تا آنجا که می تواند پول‌هایش را جمع کند، اما...

داستان پژوهشی است در دو فرم متفاوت محرومیت، درباره ی دو مهاجر از کشورهای اروپای شرقی که با دو گذشته ی کاملاَ متفاوت در یک زیرزمین تاریک در یکی از شهرهای اروپای غربی، به ناچار، با یکدیگر زندگی می کنند. یکی از این دو، روشنفکری آرمانگرا و پناهنده ی سیاسی و دیگری کارگری ساده است که کشورش را برای یافتن شغل و اندوختن پول ترک کرده است.

مروژک در این اثر با استفاده از طنز سیاه، تند و منحصر به فرد خود، جامعه و سرنوشت مردم را تحلیل می‌ کند و ما را به سوی دیدن لایه های زیرین رفتار بشر و روح انسانی هدایت می کند. موفقیت نمایش مهاجران به عنوان اثری برجسته در تئاتر مدرن، به واسطه ی اجراهای متعدد و مکرر در سراسر دنیا ثابت شده است. طنز کلامی کمک می کند تا نمایش خسته کننده به نظر نرسد. دیدگاه‌های آن دو درباره مسائل باعث می شود که مخاطب با دو جهان بینی متفاوت درباره مسائل یکسان روبه‌رو شود و عمیقاً به این اندیشه فرو می‌رود که خود او در کدام دسته قرار دارد؛ نوئل کارگری زحمتکش است و سعی می کند تا آنجا که می تواند پولهایش را جمع کند، اما نهایتاً طرف مقابل او که فردی روشنفکر است با تعابیر غلطی که در ذهن او به وجود آورده، با عث می شود او سرمایه ای را که با زحمت و کار فراوان اندوخته نابود کند و به جای بازگشت به کشورش ....

مروژک مهاجران را در سال ١٩٧٤ در حالی نوشت که در تبعیدی خودخواسته در فرانسه زندگی می‌کرد. نمایشی که پس از چهار دهه، همچنان به‌روز است و در طول این سال‌ها بارها بر صحنه‌های مختلف جهان اجراشده است. «مهاجران» در نگاه اول نمایشی سیاسی است. شخصیت‌های این نمایش یکی کارگری است که به امید یافتن کار مهاجرت کرده است تا پولی پس‌انداز کند، به کشورش بازگردد و خانه‌ای بسازد و دیگری روشنفکری که به دلایل سیاسی مجبور به مهاجرت شده است. آنها از کشوری در اروپای شرقی، در دوران جنگ سرد، مهاجرت کرده و در یکی از شهرهای بزرگ اروپای غربی ساکن شده‌اند.

این نمایشنامه در سال (1974) نوشته شد.