اگر ایران به جز ویران سرا نیست

من این ویران سرا را دوست دارم

اگر تاریخ ما افسانه رنگ است

من این افسانه‌ ها را دوست دارم

نوای نای ما گر جان گداز است

من این نای و نوا را دوست دارم

اگر آب و هوایش دل نشین نیست

من این آب و هوا را دوست دارم

با این شعر زیبا سفر می کنیم به دیار شاعر این شعر، پژمان بختیاری و به دامان ایل بختیاری می رویم. این استان را بام ایران می نامند، اما این همه قصه نیست؛ در این استان زیبا و سراسر رنگ، شما شادمانی هایی خواهید یافت که در کمتر جایی نظیرش را می بینید و با ابر سفر خواهید کرد به بلندی کو ه‌ها، با رود سفر خواهید کرد به دل دشت‌ ها و با باد سفر خواهید کرد به سرزمین درختان.

علاوه بر زیبایی های طبیعت، با فرهنگ و رسومی آشنا خواهید شد که پیکرهایی است از تاریخ این سرزمین؛ مردمی را خواهید شناخت که بخش مهمی از قومیت ایران را تشکیل می دهند و بر فرش هایی خواهید نشست که تنها نقش نیست، سرگذشت یک قوم است.