سعد، یکی از سرداران شیعه، به همراه سوارانش از مکه به سمت بغداد در حرکت بود که نزدیکی این شهر به غیاث، یکی از فرماندهان فاسد خلیفه عباسی، برخورد کرد...

با آن که شیعه در بغداد، از ابتدای حکومت عباسی، تحت فشار شدید بود، امّا در قرن چهارم، بخشی مهم از جمعیت بغداد را شیعیان تشکیل می دادند. در این بین وجود ارزشمند انسانی عالم به نام شیخ مفید، راهگشای مشکلات و سختی های شیعیان بود. در عصر ایشان، بغداد مرکز علوم اسلامی بود و در پایگاه خلفای عباسی، فقه مذاهب مختلف تدریس می‌ شد و در کنار مکتب‌های دیگر، مکتب شیخ مفید جلوه خاصی داشت و از رونق بیشتری برخوردار بود. تلاش بسیار و ایمان قوی، دست به دست هم داد و شیخ مفید را انسانی فهیم و عالمی هوشمند ساخت. او درصدد بود تا آموزش و تعلیم و تربیت شاگردان را از کودکی آغاز و استعدادهای شگرف و درخشان را شناسایی کند. جاذبه فوق العاده و پشتکار چشمگیر وی بدانجا انجامید که شاگردان بسیاری زانوی تعلُّم به محضرش زدند و هر روز از سرچشمه علم و دانش او بهره ها بردند.