اولین روزی که پسرم «لاری» می‌خواست به کلاس پیش دبستانی برود، دیگر از لباس سرهمی مخمل کبریتی‌اش استفاده نکرد و به جای آن یک شلوار جین آبی رنگ با کمربند چرمی پوشید.

او را در اولین صبحی که همراه دختر بزرگ‌تر همسایه به مدرسه ابتدایی می‌رفت، تماشا کردم و حس کردم که دوره‌ای از زندگی لاری به پایان رسیده و او دیگر آن پسر کوچولوی شیرین زبانی که به مهدکودک می‌رفت، نیست. شلوار بلندی پوشیده بود و شق و رق راه می‌رفت. حتی یادش رفت گوشه‌ای بایستد و برای خداحافظی با من دست تکان دهد.

این داستان واکنش پسربچه‌ای به نام لاری را به توجه زیاد پدر و مادر به خواهر کوچک ترش و احساس تنها شدن و بی توجهی اطرافیان نشان می‌دهد.

لاری با ساختن شخصیتی به نام چارلز که پسری بزرگ تر از خودش است و رفتارهای نامناسب دارد، توجه خانواده را به خود جلب می‌کند، اما هیچ کس در خانه نمی‌داند که چارلز یک شخصیت خیالی است و در آخر داستان مادر که راوی داستان است، متوجه می‌شود چارلز همان لاری است!

درباره نویسنده:

شرلی هاردی جکسن (به انگلیسی: Shirley Hardie Jackson) (زاده 1916 - درگذشته 1965) نویسنده آمریکایی بود.

معروف‌ترین اثر وی داستان کوتاه لاتاری است که برای اولین بار در مجله نیویورکر به چاپ رسید و از مشهورترین داستان‌های کوتاه قرن بیستم است.