جنایتی در ده اتفاق افتاده بود و همه به هیجان آمده بودند، مقتول یکی از جوانان ده بود، تنها فرزند پدر و مادرش و قاتل کودکی 13 ساله و چهارمین فرزند خانواده. پدر قاتل از مردم خوش‌نام ده بود...

یکی می گفت من گفته بودم این بچه خطرناک است و عاقبت آدم می کشد. زنی می گفت: این بچه از اولش بدیمن و نحس بود، روزی که به دنیا آمد، یکی از گاوهایشان مرد. هرکس چیزی می گفت و نظری می داد...

درباره نویسنده:

میخائیل نعیمه، متولد سال 1889 میلادی در بسکنتای لبنان، نویسنده و شاعر بود. وی با انتشار تألیفاتی به دو زبان عربی و انگلیسی توانست به جایگاه ادبی شایسته ای دست یابد.

ادبیات از دید گاه میخائیل نعیمه پرده برداشتن از همه نیازها، روحیات و آرمان های انسان، با رویکردی صادقانه و زیباست؛ و اخلاق مجموعه ای از اصول و مبانی است که ناظر بر فرایند زندگی و کمال و سعادت انسان است.

در آثار نعیمه ارتباط و انسجامی عمیق میان ادبیات و اخلاق است که از آبشخور اندیشه ای واحد سرچشمه می گیرد و اهداف مشترکی را دنبال می کند؛ اهدافی همچون: خودشناسی، شناخت نهفته های انسان و هدف از وجود که به معرفت خداوند و یکی شدن با او منتهی می شود.

ادبیات و اخلاق در آثار نعیمه تنها در عنوان از یکدیگر جدایند؛ چرا که وی پیوندی عمیق با مسائل عمومی داشت و در یاری کردن اخلاق و هنجارها و در طلیعه آن ارزش‌های آزادی و احترام به انسان و حقوقش، سخت پایداری می ورزید.

نعیمه ادیبی متفکر و اخلاقگراست؛ با احساساتی سرشار از معرفت و اخلاق عالی. ادبیات نعیمه، آیینه ای بی غبار از اندیشه ها و عواطف و دردها و آرزوهای او و بازتاب دهنده حقیقی جامعه و حوادث آن است.

ادبیات نعیمه رسالتی والا و بیدار در پویایی و بالندگی وجدان بشری و بیدار کردن وجدان انسانی و توسعه و شکوفایی فضیلت های اخلاقی دارد. همچنین تعبیری از نفس بشری و انتشار خیر و فضیلت ها و پای‌بندی به ارزش های انسانی است.

دوری وی از مردم و ازدواج نکردنش، بیانگر آرمان‌خواهی او در رسیدن به شناخت زندگی و خالق آن است؛ چرا که از دیدگاه او، زندگی زناشویی مانع رسیدن به این هدف است.