«مهناز کیان پور» که خود از آسیب دیدگان جنگ است، در حال نگارش فیلمنامه ای با موضوع مهاجرت مردم جنگ زده به شهرهای دیگر است. او در این فیلمنامه ساختمان باغی بزرگ را در تهران توصیف می کند که عده ای در آن زندگی می‌کنند...

کتاب «سرپناه» روایت گروهی از خانواده های جنگ زده است؛ «عبدالقادر» و خانواده اش، زنی به نام «شهلا» و دو کودکش، پدربزرگ به همراه خانواده اش، «محبوبه و قاسم» و پسرشان، «سهیلا»، دکتر و خانواده اش،«رویا و سیما»، مهاجرانی هستند که در ساختمان باغی متعلق به یکی از تیمسارهایِ فراریِ رژیم شاهنشاهی، ساکن شده اند.

هر کدام از اهالی با آداب و سنت های هم بیگانه اند و به اجبار با هم در مکانی قرار گرفته اند؛ درنتیجه ماجراهایی پیچیده برایشان به وجود می آید، اما درنهایت با رفع مشکلات، روزهای خاطره انگیزی را کنار هم می گذرانند.

در این میان «مهناز کیان پور» در بسیاری از موارد با کارگردان به مشکل برمی‌خورد؛ چراکه کارگردان اصرار دارد که او جاهایی از نمایش را تغییر دهد. سروصدای بچه ها، ماجراهای جذابی که برای اهالی اتفاق می افتد، پیدا شدن عجیب و غریب «جهانگیر»، باغبان خانه، همه و همه، داستان را پیش می برد تا اینکه درنهایت...