بدن انسان در زمان هیجان یا استرس شدید، موادشیمیایی ای تولید می کند که می توانند باعث صدمه به بدن شوند، اما چشم، در واکنش با تولید اشک، این مواد زائد یا سمی را از بدن دفع می کند و استرس را کاهش می دهد...

مایعی‌که در فرآیند گریه تولید می‌شود، اشک نام دارد. مایعی که باعث تمیزی و شستشوی‌ سطح چشم، ضدعفونی‌ شدن چشم‌ها، لغزنده کردن چشم‌ها برای‌حرکت آسان کُره چشم و پلک‌ها، جلوگیری ازخشک شدن چشم‌ها و پلک‌ها‌، ایجاد ارتباط میان انسان‌ها، دفع مواد تجمع یافته حاصل از فرآیند پاسخ به استرس و... می‌شود؛ چیزی جز اشک نیست. بدون اشک، چشم‌ها دچار سوزش، خارش و قرمزی‌، احساس غبار، حساسیت به نور، از دست رفتن شفافیت قرنیه، ایجاد زخم در قرنیه، عفونت‌های‌مکرر و شدید، وبالاخره دچار خشکی‌چشم‌ و در نهایت نابینایی می‌شویم...