آلساندریا – پیمونت – ایتالیا
۵ ٰانویه ۱۹۳۲ – ۱۹ فوریه ۲۰۱۶
رمانها
نام گل سرخ/ آونگ فوکو/ جزیره روز پیشین/ بائودولینو/ شعله مرموز ملکه لوآنا/ گورستان پراگ/ شماره صفر
برخی از آثار فلسفی
اثر گشوده / ظریهٔ نشانهشناسی / نقش خواننده / نشانهشناسی و فلسفه زبان / حدود تأویل / ایمان یا بیایمانی (بههمراه کارلو ماریا مارتینی)/ سرندیپیتیها؛ یافتههای ناجسته، زبان و دیوانگی/ تاریخ زیبایی/ تاریخ زشتی/ تاویل و تاویل افراطی/ درجستجوی زبان کامل/ سرگذشت جامعه سیال
قصههای کودکان
سه فضانورد
اومبرتو اکو، زاده ۵ ژانویه ۱۹۳۲ و درگذشته ۱۹ فوریه ۲۰۱۶، نشانه شناس، فیلسوف، متخصص قرون وسطی، منتقد ادبی و رماننویس ایتالیایی بود. اکو پس از گرفتن مدرک دکترا در دانشگاه تورینو، در دانشگاههای میلان، فلورانس، بولونیا و کولژ دو فرانس تدریس کرد. اومبرتو اکو بیشتر به عنوان رماننویس معروف است. درحالی که او در وهله اول یک نشانهشناس و فلسفهدان است و در برابر بیش از چهل کتاب علمی و صدها مقاله، تعداد کمی رمان نوشته است. وی یکی از مهمترین و پرکارترین اندیشمندان و روشنفکران دنیای معاصر به شمار میرفت و از جمله مهمترین زبانشناسان و نشانهشناسان ساختارگرا بود. اکو از طرفداران گفتگوی میان شرق و غرب به شمار میرفت و از هواداران افزایش ارتباطات و فهم متقابل در محیط بینلمللی بود و علاقه زیادی به زبان بینالمللی اسپرانتو داشت. مدتی رئیس دانشکده انسانشناسی دانشگاه بولونیا بود. او همچنین متنهای آکادمیک فراوانی در زمینه فلسفه، نشانهشناسی، نقد ادبی و کتاب ایی برای کودکان نوشت. سیارک ۱۳۰۶۹ به نام اوست. در شهر آلساندریا در استان پیدمونت به دنیا آمد. پدرش جولیو که در خانوادهای با سیزده فرزند بزرگ شده بود، قبل از آنکه به جبهه جنگ جهانی دوم برود، حسابدار بود. در طول جنگ، اومبرتو و مادرش جیووانا در دهکده کوچکی در کوههای پیدمونت زندگی میکردند. اکو پس از جنگ برای مطالعه فلسفه قرون وسطی و ادبیات وارد دانشگاه بولونیا شد. در سال ۱۹۵۴ مدرک لیسانس خود را با پایاننامهای که درمورد «توماس آکویناس» با عنوان «مسایل زیباییشناسی در اندیشه توماس قدیس» نوشته بود، دریافت کرد. در همان سال اعتقاد به خدا را کنار گذاشت و از کلیسای کاتولیک خارج شد. او در سال ۱۹۵۶ با بسط دادن تز دکترای خود اولین کتابش را با نام «مسائل اخلاقی سنت توماس» منتشر کرد.در سال ۱۹۵۹ کتاب «تکامل زیباییشناسی سدههای میانه» را منتشر کرد. کتابی که در حکم تکامل رساله پیشین اوست. کتاب سوم او در این مورد، حدود سی سال بعد در سال ۱۹۸۷ با عنوان «هنر و زیبایی در زیبایی شناسی سدههای میانه» است.در سال ۱۹۶۱ وی در دانشگاههای تورینو، میلان و فلورانس و بولونیا فلسفه و نشانهشناسی تدریس کرد. «اثر گشوده» کتابی که با موضوع هنر مدرن در سال ۱۹۶۲ منتشر شد، موجب شهرت وی شد. اکو در سپتامبر ۱۹۶۲ با «رناته رامگه»، معلم هنر آلمانی، ازدواج کرد و از او یک پسر و یک دختر دارد. او در آپارتمانی در میلان و یک خانه ویلایی در ریمینی سکونت داشت؛ در اولی کتابخانهای با ۳۰ هزار جلد کتاب و در دومی کتابخانهای ۲۰ هزار جلدی وجود دارد. اومبرتو اکو بیش از ۳۰ دکترای افتخاری از دانشگاه های مختلف دنیا دریافت کرد. اومبرتو اکو در ۱۹ فوریه ۲۰۱۶ به علت سرطان لوزالمعده در منزلش در میلان درگذشت.