نویسنده: دنیس لهین
فیلمنامه‌‌‌‌: لایاتا کالوگریدیس Laeta Kalogridis
کارگردان: مارتین اسکورسیزی
بازیگران: لئوناردو دی کاپریو / مارک رافالو / بن کینگزلی / مکس فن سیدو / تد لوین

دو مارشال ایالات متحده، «ادوارد دنیلز» و همکار جدیدش «چاک آول» برای تحقیق درباره ناپدید شدن یک بیمار روانی به نام «ریچل سولاندو»، از موسسه‌ای به نام «اشکلیف» که محل نگهداری بیماران روانی جنایتکار است، به جزیره بی‌جاذبه و دور‌افتاده‌‌‌‌ شاتر در اطراف بندر بوستون فرا خوانده می‌شوند. این بیمار که بچه‌های خود را کشته، در شرایط مرموز از سلول خود در تیمارستان گریخته است.
دنیلز به‌سرعت از اتفاقات عجیبی که در بیمارستان روی می‌دهد آگاه می‌شود و به کارمندان، بیماران و حتی خود چاک شک می‌کند. و در میان این فضای پارانویائی، رمز و رازی عمیق‌تر هم وجود دارد…
جزیره شاتر یک فیلم نئو نوآر روان‌‌‌‌شناختی است و یکی از عجیب‌‌‌‌ترین فیلم‌‌‌‌های مارتین اسکورسیزی. به قطعیت می‌‌‌‌توان گفت جزیره شاتر را باید دوبار بدون وقفه دید. زیرا در مرحله اول شما فیلم را می‌‌‌‌بینید و داستان آن را تا حدودی درک می‌‌‌‌کنید. دومین بار به راز و رمزهای نهفته در فیلم پی می‌‌‌‌برید و ترس و وحشتی بیشتر از قبل شما را فرا می‌‌‌‌گیرد.
پیشنهاد می‌‌‌‌کنم دومین بار که فیلم را دیدید به این موارد توجه کنید:
موسیقی فیلم: در آَغاز فیلم از آهنگی به نام «لونتانو» استفاده شده است. و این همان آهنگ خوفناکی است که در لحظات پرتنش فیلم «درخشش» از آن استفاده شده است. اسکورسیزی برای جزیره شاتر لشکری از آهنگسازان را به‌‌‌‌کار گرفته است تا در نهایت موسیقی فیلم که در بیشتر موارد ناموزون، خشن، تکراری یا ترسناک است، بر فضای سنگین توأم با وحشت حاکم بر جزیره شاتر بیافزاید.

دیالوگ‌‌‌‌های ترسناک: به عنوان مثال یكی از بیماران جمله‌‌‌‌ای را زمزمه می‌‌‌‌کند: «قبل از این که بیشتر بكُشم، جلوی من را بگیرید.» این جمله که به‌‌‌‌خودی خود ترسناک است اشاره به «ویلیام هایرنز» دارد. یک قاتل زنجیره‌ای در زندگی واقعی که در شیکاگو فعال بوده است. همان «قاتل رژ لب» که روی دیوار آپارتمان یکی از قربانیان خود نوشته بود: «محض رضای خدا، قبل از این که بیشتر بكشم، جلوی من را بگیرید. من نمی‌توانم خودم را کنترل کنم.» در فیلم چندین مورد دیالوگ ترسناک که اشاره به دنیای واقعی می‌‌‌‌کنند، وجود دارد.
از جمله موارد دیگری که ممکن است بعد از دوبار دیدن فیلم مخاطب را درگیر کنند، می‌‌‌‌توان به این‌‌‌‌ها اشاره داشت: چرا نگهبانان این‌قدر عصبی هستند؟، رفتار عجیب بیماران روانی، اشتباهات عمدی در صحنه‌‌‌‌های خاص، حرکت معکوس در برخی از مهم‌ترین صحنه‌ها، راز لباس‌هایِ خشک در فانوس دریایی، حقیقت‌‌‌‌هایی درمورد دکتر کاولی، اهمیت آتش و آب در جزیره شاتر، هراس تدی از مکان‌های بسته و ….

جزیره‌‌‌‌ شاتر را بشنوید و سپس ببینید. حتما دو بار ببینید.