خوش آمدید

باروکس

«خوش آمدید» نوشته‌‌‌‌ی «باروکس» و ترجمه‌‌‌‌ی «نینا فراهانی» داستانی درباره چند خرس قطبی است. با آب‌شدن و شکسته‌شدن یخ‌ها در قطب جنوب، خرس قطبی و دوستانش از خانه‌شان رانده می‌شوند،‌ آن‌ها دیگر خانه‌ای ندارند اما آیا سرزمین جدیدی برای زندگی پیدا می‌کنند؟ آیا ساکنان سرزمین‌های دیگر از آنها استقبال می‌کنند و به آنها اجازۀ زندگی می‌دهند؟
داستان خوش آمدید با توصیف زندگی آرام و پر از آرامش سه خرس قطبی آغاز می‌شود تا این‌‌‌‌که صدای شکستن یخ‌های قطب جنوب شنیده می‌شود. آن‌‌‌‌ها خانه‌شان را از دست داده و روی یک تکه یخ در سطح آب شناور می‌شوند. از لحظه‌‌‌‌ی جدا شدن یخ و پرت شدن آن‌ها در وسط آب‌های اقیانوس، خرس‌های قطبی در فکر خانه هستند. خانه‌ای برای زندگی تا این‌‌‌‌که خشکی می‌بینند. آن-ها نجات پیدا کرده‌اند، اما ساکنان آن – یعنی گاوها – استقبال خوبی از آن‌‌‌‌ها نمی‌کنند. چون فکر می‌‌‌‌کنند آن‌‌‌‌ها زیادی مو دارند و زیادی قد بلند و خشن هستند. بنابراین اجازه‌‌‌‌ی زندگی در آنجا را نمی‌دهند. جاهای دیگر هم اتفاقات مشابه می‌افتد و تکه‌یخ شناوری که خرس‌های قطبی روی آن هستند لحظه به لحظه کوچک‌تر می‌شود تا این‌‌‌‌که بالاخره یک جزیره‌‌‌‌ی خالی پیدا می‌کنند. جایی برای زندگی و خانه‌ای برای خودشان.
داستان خوش آمدید پایان بسیار خیره‌کننده‌ای دارد که مهم‌ترین ویژگی کتاب است. وقتی چند میمون که گم‌شده‌اند و در جستجوی خانه هستند به جزیره‌‌‌‌ی آن‌ها می‌آیند، خرس‌های قطبی بعد از کمی فکر به آن‌ها می‌گویند: خوش آمدید! این پایان زیبا به ماهرانه‌ترین و قابل‌فهم‌ترین شکل پیام کتاب را به کودکان منتقل می‌کند. باروکس در این کتاب به دو موضوع مهم و پیچیده اشاره کرده است؛ گرم‌شدن جهانی هوای کره‌‌‌‌ی زمین و مهاجران و پناهندگان. داستان ساده و زیبای او از بحران پناه‌جویان سوری الهام گرفته شده است و می‌خواهد فرهنگ پذیرش مهاجران و استقبال از کودکان را ترویج کند. این کتاب نسل‌های آینده را تشویق به پذیرش یک‌‌‌‌دیگر می‌کند، به بچه‌ها یاد می‌دهد که با یک‌‌‌‌دیگر مهربان باشند و احساس همدردی، همیاری و همدلی را در آن‌‌‌‌ها تقویت می‌کند.
تصاویر کتاب ساده اما تأثیرگذار هستند. جملات هم کوتاه هستند، اما کلمات هوشمندانه انتخاب شده و برای کودکان قابل‌فهم است. خوش آمدید یک اثر مناسب برای پدر و مادرها و یا معلمان است تا درباره‌‌‌‌ی موقعیت مهاجران و پناهندگان به روشی درست و امیدبخش با فرزندانشان صحبت کنند.