«نامه فرانتس کافکا به میلنا جسنسکا»
«نامههایی به میلنا» در سال ۱۹۵۲ به زبان آلمانی متشر شد. در هیچ کدام از کارهای دیگر «کافکا» مانند این اثر او خود را نشان نمیدهد. نامهنگاری او با نامههای کاری شروع میشود و به نامههای عاشقانه شورانگیز ختم میشود. «میلنا جسنسکا»، مترجم چکی آثار کافکا، زنی بیست و سه ساله و کاریزماتیک هدیهای برای کافکا بود. او نبوغی عجیب و شخصیتی پیچیده داشت. برای کافکای سی و شش ساله او آتش زنده-ای بود که مانند آن را هرگز ندیده بود. کافکا تنها برای او خود ذاتیاش را آشکار کرد و در آخر نیز صیانت از خاطراتش را به او واگذار کرد. «جان کات» در باره این اثر میگوید: «صدای کافکا در نامههایی به میلنا شخصیتر، پاکتر و دردناکتر از داستانهای اوست: شهادت وجود انسان و انتظار ابدی ما برای غیرممکنها.»