آذر ۱۳۵۳
شهرری – تهران – ایران
شهر / قصههای آفا جان/ تماشاخونههای طهرون / یک عمل یک دعا/ پرشک معتمد/ پرواز اندیشه/ دست بالای دست بسیار است/ حاج یوسف، حاجی سفر نکرده/ عبادت پنهاین/ طبیب سلیمالنفس/ داستان عمو سعدی/ قانون فیزیک/ گوهر مهر/ کاسب جوانمرد/ مهر به یاد ماندنی/ خم ابروی مادر/ پسربچه دستفروش/ یک بیست بزرگ
پیمان شیخی زاده آذرماه سال ۱۳۵۳ در شهرری است. خانواده او اصالت کردی و آذری دارند. او در رشتههای برق و خبرنگاری دارای مدرک کاردانی است. شیخی در سال ۱۳۷۵ با گذراندن دوره تصویربرداری در «انجمن سینمای جوانان ایران» و عکاسی تجربی فعالیت هنری خود را بهصورت جدی آغاز کرد. در همان زمان با ورود به دنیای تئاتر، بازیگری را تجربه کرد. اما این راه را ادامه نداد.
از سال ۱۳۷۹ به فیلمسازی کوتاه پرداخت. فیلمهای او بیشتر به صورت داستانی و مستند هستند که از جمله آنها میتوان «قصه تکراری»، «معجزه»، و مستند کوتاه «آسمان آبی، آسمان خاکستری» اشاره کرد.
از سال ۱۳۸۰ وارد عرصه روزنامهنگاری و خبرنگاری شد و در روزنامهها و مجلات معتبر آن زمان به نوشتن پرداخت.
سال ۱۳۸۳ آغاز فعالیت شیخی به عنوان خبرنگار در سایت «ایران تئاتر» است. حاصل این فعالیت تاکنون نگارش چند مقاله پژوهشی در ارتباط با «تهران قدیم» و «تئاتر تهران قدیم» و «موسیقی» میباشد. شیخی همزمان بهعنوان عکاس و مسدول روابط عمومی به استخدام گروههای نمایشی معتبر تئاتر کشور درآمد.
نخستین نمایشگاه عکس انفرادی خود را در سال ۱۳۸۶ در اداره برنامههای تئاتر و خانه نمایش برپا کرد. حاصل این بخش از فعالیت هنری او برپایی چند نمایشگاه انفرادی و شرکت در چند نمایشگاه گروهی عکاسان تئاتر بود.
در سال ۱۳۸۶ به عنوان «مسئول روابط عمومی اداره برنامههای تئاتر و خانه نمایش» شروع به کار کرد. در سالهای بعد از آن نیز تحت عنوان «مسئول اطلاع رسانی و سایت تئاتر شهر»، «مسئول تشریفات» و «مسئول سایت تماشاخانه سنگلج» فعالیت کرده است.
در نهایت از سال ۱۳۹۴ به عنوان «مسئول واحد پژوهش و گردآوری اطلاعات تماشاخانه سنگلج» فعالیت خود را ادامه داده است.
داستانهای پیمان شیخی عموما با موضوعات روز جامعه گره خوردهاند. بیشتر داستانهای او به صورت کتاب صوتی هستند که برخی از آنها توسط خودش روایت شده است.