«صابون»، اصلی‌ترین ماده شوینده

دربارهٔ این اثر

خلاصهٔ قصه

«صابون» از نمک‌های سدیم یا پتاسیم و اسیدهای چرب گوناگون تشکیل شده است. طی هزاران سال، مصرف صابون روبه افزایش گذاشت تا ساخت آن برای راحتی و بهداشت بشر متمدن، ضرورتی صنعتی یافت.

«صابون» دارای قدمتی بالغ بر 2300 سال می باشد. در حقیقت برخی معتقدند صابون در 600 سال پیش از میلاد مسیح توسط مردم «فنیقیه» ساخته شد، اما در آن زمان از کاربرد آن اطلاع درستی نداشتند و تنها به عنوان یک کالای واسطه ای، جهت داد و ستد از آن استفاده می نمودند. در آن دوره صابون از «پیه بز» و «خاکستر چوب» تهیه می شد. در دوران امپراطوری روم مصرف صابون رواج یافت .آن‌ها صابون را از چربی حیوانات و خاکستر گیاهان (به عنوان یک ماده قلیایی) تهیه می کردند و آن را«Saipo» می نامیدند که نام امروزی صابون «Soap» از آن گرفته شده است.

اهمیت صابون به عنوان یک ماده شوینده تا قرن دوم میلادی ناشناخته مانده بود تا اینکه «جالینوس»، پزشک صاحب نام یونانی، از صابون به عنوان ماده ای جهت شستشو نام برد. شیمی‌دان مشهور، جابر بن حیان (پدر علم شیمی) در نوشته های خود چندین بار از صابون به عنوان ماده ای مناسب جهت شستشوی بدن نام برد....