گزیده ی گلستان سعدی را اینجا بشنوید.

این کتاب یکی از تاثیرگذارترین کتابهای منثور در ادبیات فارسی‌ است که در یک دیباچه و هشت باب به نثر مُسَّجَع (آهنگین) نوشته شده‌است.

سعدی، هنگامِ نگارشِ گلستان را سالِ 656 هجری (1258 میلادی) می‌شمارد.

در آن دوران که ما را وقت خوش بود ز هجرت ششصد و پنجاه و شش بود

سعدی نگارش کتاب گلستان را کمتر از یک سال بعد از تدوین بوستان، در اول اردیبهشت سال 656 هجری شروع کرد و «هنوز از گلِ بوستان بَقیّتی موجود بود» که نگارش آن را به پایان رساند؛ بنابراین کتاب گلستان در مدت پنج یا شش ماه نوشته شد که -به نظر محمدعلی همایون کاتوزیان، منتقد ادبی- شبیه به معجزه است.

سعدی در گلستان گفتمان هایی از ذهن پر تلاطم خویش را برای مخاطب به تصویر می کشد. در باب اول گلستان گفتمان حکومتی او را در باب مصالح مملکت و مملکت داری و اندر سیرت پادشاهان و وزیران می خوانیم:

یکی از وزرا به زیر دستان رحم کردی و صلاح ایشان را به خیر توسط نمودی. اتفاقاً به خطاب ملک گرفتار آمد. همگان در مواجب استخلاص او سعی کردند و موکلان در معاقبتش ملاطفت نمودند و بزرگان شکر سیرت خوبش بافواه بگفتند تا ملک از سر عتاب او در گذشت. صاحب دلی برین اطلاع یافت و گفت:

پختن دیک نیک خواهان را

هر چه رخت سراست سوخته به...