نوح نجار بود. مردم روزگارش او را دوست نداشتند و کار و بارش رو به راه نبود.

نوح، اولین پیامبر اولوالعزم بود.

در زمان او، بت پرستی و گرایش مردم به خدایان دروغین، زیاد شده بود.

نوح، مدّتی از عمر خویش را از مردم کناره گرفت تا این که به فرمان پروردگار ، مأمور هدایت مردم شد .

او به امر خدا، مردم را به خداپرستی دعوت می کرد. بزرگان شهر که هفتاد نفر بودند ،با او حضرت مخالفت می کردند و به دنبال آنان مردم نادان هم او را مسخره می کردند. آنها می گفتند: تو هم یک نفر مثل ما هستی. ما به تو ایمان نمی آوریم.

نصیحت های نوح (علیه السلام) تاثیری بر آن مردم نادان نداشت و به جز اندکی از مردم، بقیـّه به او ایمان نیاوردند . پیامبر خدا نیز پس از آزار و اذیّت فراوانی که از کافران دید، آنها را نفرین کرد.

خداوند به او فرمود تا کشتی بزرگی بسازد. ساختن این کشتی، سال ها طول کشید. مردم او را مسخره می کردند اما او دست از کار نمی کشید.

او سرانجام کار ساختن کشتی را به پایان رساند و از هر حیوانی یک جفت سوار بر کشتی کرد و کسانی که به او ایمان آورده بودند را سوار بر کشتی کرد ...