پس از آن که فرزندان حضرت آدم زیاد شدند، کم کم رفتارهای بد آدم ها زیاد و زیاد تر شد.

هزار سال از آمدن حضرت آدم بر روی زمین گذشته بود. آدم ها کارهای بد و ناشایسته انجام می دادند و به دیگران ظلم می کردند. از بین مردم تنها تعداد کمی سخنان پیشوایان دینی را انجام می داند.

حضرت نوح یکی از مردان ساده، درستکار و زحمتکش بود. او مردی خداپرست بود. کارش نجاری و خانه سازی بود و هرگز با انسان های بد همراه و همکار نشده بود.

خداوند او را برای هدایت مردم انتخاب کرد. او ماموریت خود را بین مردم اعلام کرد. تعدادی از مردم پاک نیت به او ایمان آوردند و سخنانش را پذیرفتند اما دسته ای دیگر او را متهم کردند که با این حرف ها سبب جدایی و دشمنی در بین مردم می شود.