«منطِقُ‌الطَّیِّر» یا «مقامات‌الطیور» منظومه‌ای است از عطار نیشابوری و از مثنوی‌های تمثیلی عرفان اسلامی به‌شمار می‌آید. مراحل و منازل جُستن عرفان یعنی شناختن رازهای هستی در منطق‌الطّیر عطار، هفت منزل است.

گروهی از مرغان به رهبری «هدهد» برای جستن و یافتن پادشاهشان «سیمرغ» سفری را به سمت «قله قاف» آغاز می‌کنند. آنان هفت وادی را طی می‌کنند. هفت وادی به ترتیب چنین است: طلب، عشق، معرفت، استغنا، توحید، حیرت و فقر که سرانجام به فنا می‌انجامد. در هر مرحله، گروهی از مرغان از راه بازمی‌مانند و به بهانه‌هایی پا پس می‌کشند. در پایان هفت وادی، «سی مرغ» به مقصد می‌رسند و در آنجاست که پرنده سیمرغ را می‌یابند و از گروه انبوهی از پرندگان تنها «سی مرغ» باقی می‌مانند و با نگریستن در آینه حق درمی‌یابند که «سیمرغ» در وجود خود آنهاست. درنهایت با این خودشناسی مرغان جذب جذبه خداوند می‌شوند و حقیقت را در وجود خویش می‌یابند. پرنده سیمرغ قله قاف، وجود عرفانی همان سی مرغ است.

«فریدالدین ابوحامد محمد عطار نیشابوری» مشهور به «شیخ عطّار نیشابوری» یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال 540 هجری برابر با 1146 میلادی در نیشابور زاده شد و در 618 هجری به هنگام حملهٔ مغول به قتل رسید.