در 28 مهرماه سال 1245 هجری شمسی، مردی با نام ستارخان قراچه‌داغی در آذربایجان به دنیا آمد که بعدها از سرداران معروف ایرانی شد؛ سرداری که در انقلاب مشروطه، برابر نیروهای دولتی قاجار ایستاد و یکی از رهبران این انقلاب در تبریز شد.

مظفرالدین شاه، پنجمین پادشاه قاجار، بعد از کشته شدن پدرش، ناصرالدین شاه به دست میرزارضای کرمانی، به شاهی رسید و از تبریز به تهران آمد. او حاکمی کم‌سواد و نالایق بود که در دوران حکومتش امتیازهای بسیاری به کشورهای بیگانه داد و نارضایتی‌های فراوانی در کشور به وجود آورد. این اوضاعِ نابه‌سامان باعث شد تا یکی از مهم‌ترین انقلاب‌های ایران در همین دوران اتفاق افتاد که به انقلاب مشروطه معروف شد.

دوران کودکی و نوجوانی ستارخان در آذربایجان در چنین فضایی گذشت و باعث شد این نوجوان عاصی که حالا دیگر اسب‌سوار و تیرانداز ماهری بود، یکی از تفنگ‌چیان حاکم خراسان شود و مدتی همراه او به عراق و عتبات عالیات سفر کند.

ستارخان بعد از بازگشت به آذربایجان، به توصیه‌ی یکی از دوستانش، وارد خدمت ژاندارمری شد و مسئولیت نگهبانی از راه‌های مرند و خوی را پذیرفت ...

این کتاب گویا برای دانش آموزان سال های آخر دبستان مناسب است.