هدهد پرنده‌ی دانای جنگل، همه‌ی پرنده‌ها را به چمن‌زار بزرگ دعوت می‌کند و درباره‌ی سیمرغ با آنها صحبت می‌کند. او می‌گوید که برای رسیدن به سیمرغ باید سفری را آغاز کنند که سختی‌های بسیاری را به همراه دارد.

در این میان برخی از پرندگان به شوق آمده و قبول می‌کنند که همراه او راهی این سفر شوند؛ اما در مسیر سفر گروهی از پرندگان خسته شدند و از ادامه‌ی راه بازماندند و میل به ادامه‌ی راه را از دست دادند. هدهد در فرصتی شبانه حکایت عجیبی از پروانه‌ها و راز روشنایی غریب را برایشان تعریف می‌کند.

مختصری درباره نویسنده:

فریدالدین ابوحامد محمد عطار نیشابوری مشهور به شیخ عطّار نیشابوری (540 – 618 هجری قمری) یکی از عارفان، صوفیان و شاعران ایرانی سترگ و بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال 540 هجری برابر با 1146 میلادی در نیشابور زاده شد و در سال 618 هجری به هنگام حملهٔ مغول به قتل رسید. از آثار او می‌توان به الهی‌نامه، مختارنامه، منطق‌الطیر، اسرارنامه، مصیبت‌نامه و تذکره اولیاء اشاره کرد.

***شنونده گرامی، پیشاپیش از کیفیت پایین و اشکالات جزئی برخی از بخش‌های نمایش پوزش می‌طلبیم.