«سکوت دریا» روایتگر مقاومت خاموش مردم فرانسه در برابر تجاوز نازی‌های آلمانی در زمان جنگ جهانی دوم است.

ورنون، افسر روشن‌فکر آلمانی، در خانه‌ی یک فرانسوی که همراه با برادرزاده‌اش زندگی می‌کند، ساکن می‌شود. افسر آلمانی موسیقی‌دان است و شیفته‌ی فرهنگ فرانسوی. او هرغروب نزد صاحبِ خانه می‌آید و از افکار و احساساتش، از فرهنگ و هنر و از آشتی دو فرهنگ می‌گوید. به اعتقاد ورنون جنگ می‌تواند فرهنگ آلمان و فرانسه را به هم نزدیک کند و موسیقی و ادبیات را به هم پیوند بزند؛ اما میزبانان تمام مدت خاموش می‌مانند و خشم خود را در پس این سکوت پنهان می‌کنند. در پایان افسر آلمانی هم متوجه می‌شود که همه‌ی آنچه گفته، پرگویی بوده و جنگ گزینه‌ی مناسبی برای اتحاد فرهنگ‌ها نیست.

این رمان سرشار از احساس و وقار و درد و امید است؛ ویژگی‌هایی که مردم فرانسه در دوران اشغال به دست حکومت آلمان نازی به آنها آراسته بودند.

«ژان پیر ملویل» در سال 1948 بر اساس «سکوت دریا» فیلمی ساخت که بر شهرت این کتاب افزود. در ایران نیز براساس این داستان فیلمی ساخته و با نام خاموشی دریا نمایش داده شد.

Le Silence de la mer (به فرانسوی: [lə silɑ̃s də la mɛʁ] ) رمانی فرانسوی است که در تابستان سال 1941 نوشته و در اوایل سال 1942 توسط ژان برولر با نام مستعار Vercors منتشر شد. این کتاب با به صورت مخفی در پاریس تحت اشغال آلمان منتشر شد، و به سرعت به نمادی از مقاومت ذهنی در برابر اشغالگران آلمانی تبدیل شد.

کتاب:

Le Silence de la mer(1941)

فیلم:

Le Silence de la mer (1949 )

Le Silence de la Mer (2004)