گزارشگری به‌نام «مقصودف» برای مجله‌ی کشتی‌رانی کار می‌کند. شغل او بسیار کسل‌کننده است. او داستانی می‌نویسد که منتقدان بسیاری دارد.

رمان «برف سیاه» نوشته‌ی «میخائیل بولگاکف» ما را به یاد رمان‌های نویسندگان کلاسیک روسیه، مانند داستایوفسکی، می‌اندازد. نویسنده در این کتاب با طنزی نیش‌دار به وضعیت فلاکت‌بار زندگی کارمندی، فقر، کابوس‌ها و اشباح شبانه، بیماری و جنون، احساس تحقیر و سرخوردگی مردم اشاره می‌کند. اما دغدغه‌ی اصلی‌ بولگاگف، همان مسئله‌ای است که همواره با آن درگیر بوده است، یعنی سانسور در دنیای هنر.

شخصیت اصلی رمان، مقصودف، وارد یک رویه‌ی فرسایشی می‌شود که در آن، نمایش‌نامه‌ی خود را دست‌خوشِ تغییر و تحولات سلیقه‌ای می‌بیند. بولگاکف، درماندگی یک هنرمند را در چنین فضایی، با دقت و نکته‌سنجی توصیف می‌کند.