علف‌ها آواز می‌خوانند، اولین رمان دوریس لسینگ است. ماجرای این رمان در آفریقای جنوبی تحت سلطه‌ی سفیدپوستان می‌گذرد. این کتاب، شرح از هم پاشیدگی انسان‌ها و همچنین، نقدی جامع و کامل، اما کمتر دیده‌شده از مسائل اجتماعی است.

ماری ترنر، از یک زن جوان بااعتمادبه نفس و مستقل، به همسر افسرده و مستأصل یک مزرعه‌دار ناموفق تبدیل می‌شود. با گذشت سال‌ها، فشار کار مزرعه طاقت‌فرساتر شده و یأس و فروماندگی ماری رو به فزونی می‌گذارد؛ تا اینکه یک برده‌ی سیاه‌پوست مرموز و تنومند به نام موسی وارد زندگی آنها می شود. ماری و موسی (ارباب و برده) که در زندان غم و اندوه خود اسیر گشته‌اند، احساسات متناقضی چون علاقه و نفرت را تجربه می‌کنند.

دوریس لسینگ در سال 1919 از پدر و مادری انگلیسی در کرمانشاه ایران زاده شد. آنها در سال 1925 به مستعمره‌ی بریتانیایی رودزیای جنوبی که اکنون زیمبابوه نامیده می‌شود، مهاجرت کردند. او در 13 سالگی مدرسه را ترک کرد و از آن پس تحصیل را شخصاً ادامه داد. «علف‌ها آواز می‌خوانند»، اولین رمان این نویسنده است که موفق‌ترین اثر او نیز محسوب می‌شود و از سوی خوانندگان و منتقدان ادبی در سراسر جهان با استقبال فراوانی روبه‌رو شده است. هدف لسینگ از نوشتن این رمان، «زندگی بخشیدن به تاریخ» از طریق ساختن داستان‌هایی درباره‌ی گذشته یا یک دوره‌ی تاریخی خاص است.