این کتاب زندگی هنری و سبک نوازندگی استاد جلیل شهناز را بررسی می‌کند؛ کسی که یکی از قله‌های نوازندگی تار در ایران است.

این کتاب، علاوه بر بررسی زندگی جلیل شهناز، گفت‌وگو با استادان موسیقی ایران درباره‌ی او را نیز دربردارد. عکس‌هایی کم‌تر دیده‌شده از جلیل شهناز، از برهه‌های مختلف عمر او، پیوستِ کتاب است. همچنین فهرستی از آثار منتشرشده‌ی جلیل شهناز، به همراه کوک‌های ساز او، در قالب ‌pdf، در این مجموعه وجود دارد.

صداهای شاهدی که در این کتاب می‌شنویم، بخش‌هایی از نوازندگی و خوانندگی استاد جلیل شهناز هستند که در کتاب به آنها اشاره شده است. همچنین صدای استاد «پرویز یاحقی» را در آرم ابتدایی کتاب می‌شنویم که از جلیل شهناز می‌گوید.

«جلیل شهناز» در سال 1300 در اصفهان متولد شد و در سال 1392 در تهران درگذشت. او از کودکی به موسیقی علاقه‌ داشت و نواختن تار را با برادر بزرگ خود، «حسین شهناز» که به‌خوبی ساز می‌نواخت، آغاز کرد. پشت‌کار و استعداد جلیل به‌حدی بود که در جوانی از نوازندگان خوب اصفهان شد.

جلیل شهناز نوازندگی در رادیو اصفهان را از سال 1328 آغاز کرد و در سال 1336 به دعوت سازمان رادیو و تلویزیون ملی به تهران رفت و در برنامه‌های گوناگونی مانند برنامه‌ی گل‌ها، ارکستر حسین یاحقی و … به‌عنوان تک‌نواز و هم‌نواز فعالیت کرد.

وی همچنین در گروه «یاران ثلاث» (همراه با تاج اصفهانی و حسن کسایی) و گروه «اساتید موسیقی ایران» کنسرت‌های بسیاری را در داخل و خارج از کشور اجرا کرد. جلیل شهناز، علاوه بر نواختن تار، با نواختن ویولون، سنتور و تمبک نیز آشنایی داشت.

او در سال 1383 به‌عنوان چهره‌ی ماندگار هنر و موسیقی برگزیده شد و مدرک درجه‌ی یک هنری (معادل دکترا) برای تجلیل از یک عمر فعالیت هنری، به وی اهدا شد.

پس از درگذشت جلیل شهناز، «رامیز قلی‌اف»، نوازنده‌ی برجسته‌ی تار در جمهوری آذربایجان، پیام تسلیتی به سفارت جمهوری اسلامی ایران ارسال کرد.

شفاف‌تر از تار (زندگی هنری استاد جلیل شهناز)، نویسنده: شیما حدادگر اصفهانی، نشر ماهریس.