این نمایش‌نامه سقوط تدریجیِ شخصیت اصلی داستان، شاه لیر، را به سوی دیوانگی روایت می‌کند. شاه لیر به‌خاطر چاپلوسی و مجیزگوییِ دو دخترش از او، قلمرو پادشاهیِ خود را به آنها می‌بخشد.

شکسپیر این نمایش‌نامه را به احتمال بسیار در سال 1605 میلادی نگاشته است.

«تو از کنار یک خرس فرار می‌کنی، اما در این فرار، اگر پاهایت تو را به دل دریا یا رودخانه‌ی خروشنده و غوغاگر بکشاند، در همان مکان قبلی -یعنی دهان خرس- در امان خواهی بود. جان که در آرامش و راحتی باشد، بدن بسیار سریع رنج می‌برد. طوفانی که در جانِ من است، هر حسی را، جز آن یکی که بر قلب من می‌کوبد، از من محروم میکند. ناسپاس بودنِ فرزندان همانند این است که دهانم، دستم را که برای رساندن غذا به سمتش رفته، گاز گیرد.

نمایش‌نامه:

King Lear,1605یا 1606

فیلمی با همین نام، به کارگردانی «ژان-لوک گدار» در سال 1987 منتشر شد.