قهرمانان این نمایش‌نامه دختر و پسری از دو خانواده‌ی بزرگ و رقیب در شهر ورونا هستند که با یکدیگر دشمنی و اختلاف دیرینه دارند. رومئو که از خاندان مونتگیو است، به امید ملاقات با رزالین، دختری که دل‌باخته‌اش شده، به مهمانیِ لرد کپیولت می‌رود.

«رومئو» و «ژولیت» پس از نخستین شب عشق‌ورزی، در تلاش برای رسیدن به یکدیگر به بن‌بست می‌رسند. در این میانه خانواده‌های آن دو که کینه‌ای دیرینه از هم دارند، آتش اختلافاتشان بالا می‌گیرد و رومئو، ناخواسته، باعث مرگ «تیبالت» از خانواده‌ی «کپیولت» می‌شود و کار را سخت‌تر می‌کند.

حاکم ورونا دستور می‌دهد که رومئو شهر را ترک کند. ژولیت که از یک سو غم دوری از رومئو و از سوی دیگر غم از دست‌رفتن تیبالت قلبش را می‌فشارد، سخت اندوهگین می‌شود.

خانواده‌ی ژولیت که از ازدواج مخفیانه‌ی او با رومئو که با وساطت لارنس راهب صورت گرفته است، بی‌خبرند، به ژولیت امر می‌کنند که با خواستگارش، کنت پاریس، ازدواج کند.

ژولیت نزد لانس راهب می‌رود و از او چاره‌جویی می‌کند. لارنس به ژولیت مایعی را می‌دهد که با مصرف آن 42 ساعت به خوابی مرگ‌گونه فروخواهد رفت. پیش‌بینیِ لارنس این است که خانواده‌ی ژولیت به تصور این که دخترشان مرده، او را در مقبره‌ی خانوادگی قرار خواهند داد و در این میانه، لارنس این فرصت را خواهد داشت که قاصدی را نزد رومئو بفرستد و او را به ورونا بخواند تا همراه ژولیت - که درنهایت از خواب مرگ‌گونه برخواهد خاست- به مکان امنی بروند.

تراژدی (غم‌نامه‌ی) «رومئو و ژولیت» از کارهای اولیه‌ی ویلیام شکسپیر است. این نمایش‌نامه ماجرایِ دو عاشق ناکام است که درنهایت، مرگ‌ پایان کارشان می‌شود. این اثر یکی از محبوب‌ترین نمایش‌نامه‌های شکسپیر در زمان‌ حیاتش بود که در کنار هملت (یکی دیگر از نمایش‌نامه‌های شکسپیر) بر روی صحنه رفت. امروزه از شخصیت‌های‌ اصلی داستان به‌عنوان عاشقان آرمانی یاد می‌شود.

کتاب Romeo and Juliet درسال1591 چاپ شد.

فیلم Romeo and Juliet در سال 1968 تولید شد.