چمنزاری بود مثل بهشت. گویی که طاووسی پرهایش را در آن جا پهن کرده بود.

رنگارنگ و خوش بو. تا می شنیدی صدای پرنده بود و پرواز و آب و باد.

اما شکارچی ها هم از این چمنزار خوش شان می آمد.

روزی از روزها، شکارچی با دام و طعمه از راه رسید. دام اش را پهن کرد و طعمه را در دام ریخت و منتظر شد.

ناگهان دسته ای از کبوتران زیبا از راه آمدند و طعمه را دیدند و بر زمین نشتند و خوردند ...