شبی درِ خانه‌ی میرعلی به صدا درمی‌آید و شخصی مشکوک وارد خانه می‌شود.

در سال 1211 هجری میرعلی، پسر 11 ساله‌ی سید قوام‌الدین مرعشی، (که همان سال در مکتب حکیم عبدالله انواع دروس را می‌آموخت و نیز از سر فراست به طبابت او هم نظر داشت) درپیِ پناهنده‌شدن مردی زخمی به خانه‌شان، دقت و تبحر خود را در درمان جراحتی مهلک به پدر نشان می‌دهد.

سال‌ها بعد، در گرماگرم جنگ اول میان ایران و روس، میرعلی به اصفهان می‌رود تا نزد میرزا حسن خان شیروانی درس طب بیاموزد. کمی بعد دختر حکیم شیروانی، آذردخت، را به همسری می‌گیرد. او برای درمان مجروحان به میدان جنگ فراخوانده می‌شود. پس از مدتی نامه‌ای از همسرش به دستش می‌رسد. در نامه نوشته شده که پدر آذر بیمار است و حال همه‌ی اهل خانه به افسردگی می‌گذرد.

میرعلی به اصفهان برمی‌گردد و متوجه می‌شود حکیم شیروانی از دنیا رفته است. نزد والی می‌رود و با اجازه‌ی او خود را از بازگشت به جبهه‌ معاف می‌کند.

میرعلی و آذر به خانه پدری‌شان در تهران می‌روند. میرعلی جایی را به‌عنوان مطب برای خود در نظر می‌گیرد و به درمان بیماران می‌پردازد.

روزی مأموری از دارالحکومه‌ی فتحعلی‌شاه به مطب او می‌رود و از او می‌خواهد که برای معالجه‌ی یکی از بزرگان به دربار برود....

اما ادامه‌ی ماجرا را در صوت بشنوید.